شناسایی، سروتایپینگ و تعیین مقاومت آنتی بیوتیکی جدایه های سالمونلا به دست آمده از سگ های بدون صاحب در تهران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی (اصیل)

نویسندگان

1 گروه بیماری‌های داخلی دام‌های کوچک و رادیولوژی، دانشکده علوم تخصصی دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

2 گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه

10.30495/jvm.2020.679908

چکیده

سالمونلا یکی از عوامل اسهال حاد تا مزمن و بعضاً مرگ در برخی از حیوانات و انسان می باشد. سالمونلوز یک بیماری زئونوز است که ممکن است به دنبال تماس با حیوانات در انسان بروز یابد. سگ ها می توانند حاملین بدون علامت و یا همراه با علائم بالینی برای سالمونلا باشند و عامل را به محیط دفع نمایند. لذا هدف از انجام این مطالعه، شناسایی، سروتایپینگ و تعیین مقاومت آنتی بیوتیکی جدایه های سالمونلا به دست آمده از سگ های بدون صاحب در تهران می باشد. در این مطالعه از ابتدای بهار سال 1394 تا اول پاییز سال 1395، تعداد 100 نمونه سوآب از مدفوع سگ های دارای علایم بالینی مشکوک به سالمونلوز و 100 نمونه سوآب از مدفوع سگ های ظاهرا سالم از یک پناهگاه حیوانات بی سرپرست در اطراف تهران اخذ شد. نمونه ها در محیط های کشت غنی کننده، افتراقی و اختصاصی کشت داده شد و جدایه های مشکوک توسط تست های بیوشیمیایی جهت تأیید مورد ارزیابی قرار گرفت. جدایه های سالمونلا با کمک روش PCR از نظر جنس تأیید شدند و از نظر سروتیپ مورد ارزیابی قرار گرفتند. الگوی مقاومت جدایه های سالمونلا علیه آنتی بیوتیک های سیپروفلوکساسین، جنتامایسین، آمیکاسین و استرپتومایسین مشخص شد. فراوانی جنس سالمونلا در میان سگ های به ظاهر سالم، و سگ های دارای علائم مشکوک به سالمونلوز به ترتیب دو و 9 درصد بود. از میان 11 جدایه سالمونلا، 7 مورد سالمونلا تیفی موریوم و 4 مورد سالمونلا انتریتیدیس می باشد. در این مطالعه، سالمونلا انتریتیدیس به طور فراوانی نسبت به جنتامایسین و سالمونلا تیفی موریوم به شکل قابل توجهی نسبت به آمیکاسین دارای مقاومت آنتی بیوتیکی بود. هیچ تفاوت معنی داری بین سرووارها بر اساس مقاومت آنتی بیوتیکی مشاهده نشد. به نظر می رسد پناهگاه های نگهداری سگ های ولگرد، سالمونلا یک منبع بالقوه از جنس سالمونلا برای انسان به شمار می رود گه یک نگرانی برای بهداشت عمومی محسوب می گردد. سیپروفلوکساسین و استرپتومایسین، آنتی بیوتیک های موثر بر سالمونلا شناسایی شدند، البته مصرف بیش از حد این آنتی بیوتیک ها نباید مورد غفلت قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


1. Cantor, G. H., Nelson Jr, S., Vanek, J. A., Evermann, J. F., Eriks, I. S., Basaraba, R. J., Besser, T. E. (1997). Salmonella shedding in racing sled dogs. Journal of Veterinary Diagnostic Investigation, 9: 447–448.
2. Carter, M. E., Quinn, P. J. (2000). Salmonella infections in dogs and cats. 1st Edition, CABI Publishing, UK: 231-244.
3. Coburn, B., Grassl, G. A., Finlay, B. B. (2007). Salmonella, the host and disease: a brief review. Immunology and Cell Biology, 85: 112–118.
4. Economou, V., Gousia, P., Kansouzidou, A., Sakkas, H., Karanis, P., Papadopoulou, C. (2013). Prevalence, antimicrobial resistance and relation to indicator and pathogenic microorganisms of Salmonella enterica isolated from surface waters within an agricultural landscape. International Journal of Hygiene and Environmental Health, 216: 435–444.
5. Finley, R., Ribble, C., Aramini, J., Vandermeer, M., Popa, M., Litman, M., Reid-Smith, R. (2007). The risk of Salmonella shedding by dogs fed Salmonella-contaminated commercial raw food diets. The Canadian Veterinary Journal, 48: 69.
6. Galton, M. M., Scatterday, J. E., Hardy, A. V. (1952). Salmonellosis in dogs: I. Bacteriological, epidemiological and clinical considerations. The Journal of Infectious Diseases, 91: 1–5.
7. Gopinath, S., Carden, S., Monack, D. (2012). Shedding light on Salmonella carriers. Trends in Microbiology, 20: 320–327.
8. Hackett, T., Lappin, M. R. (2003). Prevalence of enteric pathogens in dogs of north-central Colorado. Journal of the American Animal Hospital Association, 39: 52–56.
9. Hashemi, S., Mahzounieh, M., Ghorbani, M. (2016). Detection of Yersinia spp. and Salmonella spp. in apparently healthy cats and dogs in Tehran, Iran. Biological Journal of Microorganism, 4: 49–54.
10. Hoelzer, K., Switt, A. I. M., Wiedmann, M. (2011). Animal contact as a source of human non-typhoidal salmonellosis. Veterinary Research, 42: 34.
11. Jajarmi, M., Ghanbarpour, R., Sharifi, H., Golchin, M. (2015). Distribution Pattern of EcoR Phylogenetic Groups Among Shiga Toxin-Producing and Enteropathogenic Escherichia coli Isolated From Healthy Goats. International Journal of Enteric Pathogens, 3: e-27971.
12. Lowden, P., Wallis, C., Gee, N., Hilton, A. (2015). Investigating the prevalence of Salmonella in dogs within the Midlands region of the United Kingdom. BMC Veterinary Research, 11: 239.
13. Lu, S., Manges, A. R., Xu, Y., Fang, F. C., Riley, L. W. (1999). Analysis of Virulence of Clinical Isolates of Salmonella enteritidis In Vivo and In Vitro. Infection and Immunity, 67: 5651–5657.
14. Markey, B., Leonard, F., Archambault, M., Cullinane, A., Maguire, D. (2013). Clinical Veterinary Microbiology. Elsevier Health Sciences. UK: 232-274.
15. Marks, S. L., Kather, E. J. (2003). Bacterial-associated diarrhea in the dog: A critical appraisal. The Veterinary Clinics of North America. Small Animal Practice, 33: 1029–1060.
16. McGavin, M. D., Carlton, W. W., Zachary, J. F. (2001). Thomson’s special veterinary pathology. 3rd Edition, Mosby Publication, USA: 55–56.
17. Ojo, M. O. (1994). Pathogenic aerobic bacteria and fungi isolated from stray dogs in Trinidad. Revue d’élevage et de Médecine Vétérinaire Des Pays Tropicaux, 47: 179–181.
18. Moghadam, A., Nazarian, S., Amani, J. (2017). Identification and assessment of Salmonella Typhimurium, infantis and enteritidis serotypes in clinical samples from medical centers of Kerman province. Iranian Journal of Medical Microbiology, 11: 1–8.
19. Morse, E. V, Duncan, M. A. (1975). Canine salmonellosis: prevalence, epizootiology, signs, and public health significance. Journal of the American Veterinary Medical Association, 167: 817–820.
20. McVey, D. S., Chengappa, M. M., Mosier, D. E., Stone, G. G., Oberst, R. D., Sylte, M. J., Gabbert, N. M., Kelly-Aehle, S. M., Curtiss III, R., (2002). Immunogenicity of χ4127phoP− Salmonella enterica serovar Typhimurium in dogs. Vaccine, 20: 1618–1623.
21. Ojo, O. E., Adetosoye, A. I. (2009). Salmonella Typhimurium infection in diarrhoeic and non-diarrhoiec dogs in Ibadan, Nigeria. Veterinarski Arhiv, 79: 371–377.
22. Salehi, T. Z., Badouei, M. A., Madadgar, O., Ghiasi, S. R., Tamai, I. A. (2013). Shepherd dogs as a common source for Salmonella enterica serovar Reading in Garmsar, Iran. Turkish Journal of Veterinary and Animal Sciences, 37: 102–105.
23. Sanchez, S., Hofacre, C. L., Lee, M. D., Maurer, J. J., Doyle, M. P. (2002). Animal sources of salmonellosis in humans. Journal of the American Veterinary Medical Association, 221: 492–497.
24. Schmidt, K., Tirado, C. (2001). WHO surveillance programme for control of foodborne infections and intoxications in Europe: Seventh Report 1993-1998.
25. Seepersadsingh, N., Adesiyun, A. A., Seebaransingh, R. (2004). Prevalence and antimicrobial resistance of Salmonella spp. in non-diarrhoeic dogs in Trinidad. Journal of Veterinary Medicine, Series B, 51: 337–342.
26. Seepersadsingh, N., Adesiyun, A. A., Seebaransingh, R. (2005). Serovars and antibiotic sensitivity of Salmonella spp. isolated from non-diarrhoeic cats in Trinidad. Veterinarski Arhiv, 75: 223–231.
27. Soltan Dalal, M. M., Rahimi Forushani A., Nikmanesh B., Tabatabaei Bafroei A., Aghili N. (2011). Evaluation of enrichment, selective and differential media in isolation and identification of Salmonella among children with diarrhea. Payavard Salamat Journal, 5: 33-41.
28. Tsai, H.-J., Huang, H.-C., Lin, C.-M., Lien, Y.-Y., Chou, C.-H. (2007). Salmonella and Campylobacter in household and stray dogs in northern Taiwan. Veterinary Research Communications, 31: 931–939.
29. Wilkes, G., Edge, T. A., Gannon, V. P. J., Jokinen, C., Lyautey, E., Neumann, N. F., Ruecker, N., Scott, A., Sunohara, M., Topp, E., Lapen, D.R. (2011). Associations among pathogenic bacteria, parasites, and environmental and land use factors in multiple mixed-use watersheds. Water Research, 45: 5807–5825.
30. Zhang, J., Wei, L., Kelly, P., Freeman, M., Jaegerson, K., Gong, J., Xu, B., Pan, Z., Xu, C., Wang, C. (2013). Detection of Salmonella spp. using a generic and differential FRET-PCR. PLoS One, 8: e-76053.